Festival

Prijswinnaars Chris en Maxim

Wat doe jij als je wilt dat volwassenen denken dat je een aardig kind bent? Dan trek je mooie kleren aan, geef je netjes een hand en zeg je u en graag, dankuwel. Je laat alleen je goede kanten zien.

Dat je normaal gesproken boeren laat, ja dag, echt niet zegt als je ouders je wat vragen en het liefst een gescheurde spijkerbroek draagt, hoeven ze niet te weten.

Op televisie zien dingen er vaak ook mooier uit dan ze in het echt zijn. Of juist lelijker. De televisiemakers houden de kijkers eigenlijk een beetje voor de gek. Dat heet manipuleren.

Weten kinderen eigenlijk wel dat ze voor de gek worden gehouden als ze naar de televisie kijken? Lucas Westerbeek vroeg zich dat af, toen hij een tijdje les gaf op twee middelbare scholen. Hij werkt bij televisiemaker Frans Bromet, daar leert hij mensen om televisieprogramma’s te maken. Maar hij gaf ook een tijdje het vak Nederlands. In zijn lessen liet hij vaak televisieprogramma’s zien, om iets uit te leggen.

„Op school leren we kinderen heel goed naar teksten te kijken”, zegt Lucas. „Maar kinderen hebben veel meer te maken met televisie en met internet. Daar wordt op school niet veel aandacht aan besteed, aan het begrijpen van die beelden. Ik vind dat kinderen moeten leren wat er waar is van de beelden die ze op televisie zien.”
Samen met Mirna Ligthart, die ook bij Frans Bromet werkt, maakte hij een lesprogramma voor basisscholen en het vmbo. Ze kregen subsidie om op twaalf scholen in Amsterdam en Purmerend les te geven. In de eerste lessen keken ze met de kinderen naar stukjes televisie, bijvoorbeeld reclame, maar ook de reality soap van Jan Smit. „In zulke programma’s gebeuren dingen zogenaamd spontaan, maar ze zijn door de makers van tevoren bedacht en georganiseerd”, zegt Lucas Westerbeek.

In de lessen daarna maakten de kinderen zelf filmpjes. Ze werden opgedeeld in groepjes van vier. Twee kinderen moesten een negatief filmpje maken van een straat en twee een positief filmpje.
Chris Wolfram (12) en Maxim de Swaan (10) van de Derde Daltonschool in Amsterdam maakten een negatief filmpje over de Talmastraat in Amsterdam-Zuid. Ze filmden veel hondepoep, héél veel hondepoep. Maar ook een winkelier, een mevrouw op straat en een agent die allemaal iets vervelends zeiden over de straat. Een fietsenmaker vertelde dat voetballende kinderen de lampjes van zijn fietsen kapot maakte. De agent zei dat er ’s avonds scooters door de straat reden, met veel herrie. De mevrouw klaagde over de poep.

Alle filmpjes werden vorige week vrijdag vertoond op een filmfestival in museum NEMO. Chris en Maxim wonnen de prijs voor ‘meest talentvolle interviewer’. Ze kregen een (nep)gouden beeldje van een hand die een microfoon vasthoudt. „De jury vond ons filmpje goed omdat het grappig was”, vertelt Chris, die de vragen stelde. „We hebben veel hondenpoep gefilmd en daar hadden we een vrolijk muziekje onder gezet. Ze vonden ook dat we goede vragen hadden gesteld. Aan het eind van het filmpje hebben we bloopers gedaan. Die hadden we heel veel.”

Maxim, die de camera vasthield, is vooral trots op zijn close-ups van hondenpoep. Hij moest de camera goed stilhouden. Om te oefenen filmde hij boeken.
Chris zegt dat hij nu anders naar televisie kijkt, vooral naar reclames. Maxim zegt dat hij heeft geleerd „dat je niet alles moet geloven wat er op televisie is”.
 
Claudia Kammer